ment_puzzelstuk

Hakuna matata,
maak je niet druk

De oude en wijze Gambiaan.

In Nederland is alles tot in de puntjes geregeld. Dit geeft ons een vertrouwd en veilig gevoel en hoort bij
onze cultuur. Niets wordt aan het toeval overgelaten en dat is maar goed ook. Als de mens geboren wordt
en het babygeluk nog pril en jong is, sluiten de bezorgde ouders al een overlijdensverzekering af. Zekerheid
gaat immers voor alles.
Ook hebben we zo iets belangrijks, als de omgang van ons huisvuil strak geregeld. Dit besluit is overigens niet door zo maar iemand genomen maar door de gezamenlijke wijsheid van het College van Burgemeester en Wethouders bepaald. Zo moeten onze containers tussen 06.00 uur en 08.00 uur bij de straat worden geplaatst, wat overigens erg sneu is voor de mensen die van uitslapen houden.
Ook de post doet hier druk aan mee en ook nu weer gelden onbuigzame regels. Zo is het formaat van de brievenbus strak omschreven en is de afstand tussen de openbare weg en de brievenbus gesteld op een maximum van 10 meter. Buiten die afstand worden de bewoners geacht hun woning te verplaatsen of krijgt
men simpelweg geen post.
Onze leefwijze en cultuur zijn gelukkig volledig afgestemd op een veelheid van nuttige regels en strakke tijden. Dit geeft duidelijkheid en rust, zo weet iedereen waar hij aan toe is en daar voelen wij ons gelukkig bij.
Nou kan het ondanks die regels voorkomen, dat er toch onverlaten zijn die zich hier niet aanhouden. Het past dan in onze cultuur om hier hard tegen op te treden, vooral als deze berichten de pers halen. Enkele van deze incidenten deden zich afgelopen winter, overigens net als elke winter, voor.
Door enkele centimeters sneeuw slippen de wegen dicht. Rijkswaterstaat vertelt, dat er honderden strooiwagens bij de weg zijn maar dat zij er niets aan kunnen doen. Het zout wordt, doordat er niet genoeg verkeer is, onvoldoende ingereden en kan zo zijn werk niet doen. Dit is overigens logisch omdat bij sneeuwval automobilisten wordt afgeraden de weg op te gaan. Het excuus van Rijkswaterstaat wordt gelukkig geaccepteerd met als gevolg, dat vele werknemers te laat op hun werk komen. De werknemers kunnen hier overigens niets aan doen. Opvallend genoeg heeft namelijk geen enkele werknemer de vorige avond, tijdens de weervoorspelling, bedacht dat hij een uur eerder op moet staan om op tijd op zijn werk te komen. Er is in dit geval natuurlijk duidelijk sprake van overmacht en vroeger opstaan is geen oplossing.
Voor het spoor gelden ook strakke regels maar deze worden anders uitgelegd. Bij enkele luttele centimeters sneeuw loopt het spoor vast. Gelukkig voor ons Nederlanders is er hier wel een schuldige aan te wijzen en spreken we vol schande. In Oostenrijk gaat het wel goed, waarom lukt het hier dan niet? Op ministerieel niveau worden vervolgens harde noten gekraakt en zondebokken gezocht, die vervolgens ontslagen worden. Men wil zelfs de “bescheiden” bonussen van deze topbestuurders terug halen. Opgelucht haalt Nederland weer adem omdat er een schuldige is gevonden en leeft weer gelukkig verder. Het probleem is immers weer opgelost en volgend jaar geven beloftes aan dat het beter wordt. Ondertussen worden (uiteraard) de treinkaartjes duurder.
Op internationaal niveau is het spel nog veel verwarrender. Als getrouwe Nederlanders hebben we miljoenen aan Griekenland geleend. In de veronderstelling, dat we de Grieken hier mee helpen en zij ons dankbaar zijn had ik in mijn naïviteit een dank je wel verwacht maar kennelijk hoort dit niet als je geld leent. Op de één of andere manier had ik ook gehoopt, dat de Grieken als een soort tegenprestatie de vakanties naar hun land goedkoper zouden maken maar ook dit bleek een illusie te zijn. We mogen (moeten) vervolgens nog meer hulp verlenen door nog meer geld te sturen en horen hierna, dat we het geld niet meer terug krijgen. Volgens mij is hier sprake van geven in plaats van lenen maar dat klinkt politiek natuurlijk niet correct. Sociaal als we zijn, worden we hier niet boos om maar werken we gewoon tot onze 67e door. Politici stellen mij gelukkig weer gerust door te vertellen dat het om vele (on)duidelijke redenen een goede zet was om de miljoenen te “lenen”. Ik voel me hierdoor weer gerust maar op de één of andere manier blijft er toch iets knagen.

De nut en noodzaak van strakke regels ontgaat me, vooral als ik tropische oorden ben. Ik herinner me nog goed mijn vakantie in Gambia. Toen wij besloten de Gambia rivier over te varen, vroeg ik de receptionist van ons hotel om de tijden van de veerboot. Verwarrend keek de man mij aan. In mijn beste Engels, omdat ik dacht dat de man mij niet begreep, stelde ik weer de vraag. De man vertelde mij, dat hij dat niet wist. De boot vertrok “gewoon” als hij vol was. In opperste verbazing liep ik bij de man weg, mezelf afvragend hoe dit mogelijk was. Hoe kon een maatschappij functioneren als dit niet geregeld was. De volgende dag bij de veerboot aangekomen bleek mij, dat de boot net was vertrokken. De dienstverlening van de kapitein was echter zo groot, mogelijk doordat hij onze teleurgestelde gezichten zag, dat hij terugvoer om ons alsnog op te halen. Ik geloof overigens niet, dat onze goedgevulde portemonnees en “verplichte” fooi hier enig debet aan waren. Me nog verbazend over dit wonder vertelde een oude en wijze Gambiaan me, dat er sprake was van “The African Time”. Deze woorden moesten kennelijk alles verklaren. Ik moest volgens hem maar geen stress hebben. Dit is overigens een belangrijke wijsheid, die ik helaas nog wel eens vergeet maar desondanks een ieder kan aanraden.
In Thailand kwam ik deze onbegrijpelijke houding tegenover tijden en regels ook tegen maar dan bij het spoor. De trein vertrok veel later dan op de borden was aangegeven maar ook hier scheen (behalve ik) zich niemand druk om te maken. Doordat de Thai weten hoe westerse toeristen hierdoor van slag raken, vertelden ze mij dat de aankomsttijd in Bangkok niet gehaald werd en dat dit vaker, lees altijd zo was. Gelukkig voor mij duurde het nogal even voordat mijn vliegtuig vertrok. Op het vliegveld aangekomen kwam ik tot de ontdekking, dat de vertrektijd van het vliegtuig met atoomprecisie was vastgesteld. De Westerse cultuur was hier gelukkig weer aanwezig. Iedereen rende en vloog, zoals het hoort, over het vliegveld en maakte zich druk. Dit voelde toch wel weer vertrouwd en veilig, zo hoort het te zijn.

Thuis aangekomen en op maandagochtend om 07.15 uur mijn container naar buiten schuivend, spoedde ik mij naar het werk. Ik voelde de druk van de klok, de spanning over een strak geplande vergadering en een overvolle mailbox al komen en begon me weer zoals gebruikelijk te stressen. Toen ik hijgend, om toch op tijd te zijn, de drempel van het werk overstapte voelde ik de verhoogde hartslag al weer komen.

Gelukkig is in Nederland alles geregeld en zo hoort het ook. Hier kunnen we ons gelukkig weer overal druk om maken en hebben we weer de oude en vertrouwde stress, die onze hart en bloedvaten goed doet. Toch blijven me op de een of andere onbegrijpelijke manier de woorden van de oude en wijze Gambiaan over “African Time” en geen stress me nog regelmatig in de oren nagalmen.

 

disclaimer & privacystatement • © 2012 • created by studiomedes.nl • alle rechten voorbehouden

 
 
 

Agressie trainingen speciaal voor:
Deurwaarders
Brandweer