ment_puzzelstuk

Mensen zijn soms anders
dan hun uiterlijk doet vermoeden

Niets is wat het lijkt

Gelukkig het is weer een mooie zomerdag. De zon schijnt volop en de lange termijn voorspelling belooft een mooie week. Uiteraard wordt er gewaarschuwd voor een plaatselijke onweersbui maar dat hoort erbij. Op weg naar de supermarkt voor een barbecue pakket hoor ik een horde motorrijders voorbijkomen.  Het is me opgevallen dat er twee groepen zijn. De snelheidsduivels en de categorie die meer tijd heeft en langzamer rijdt. Deze categorie kenmerkt zich meestal vaak door een woest uiterlijk. In de supermarkt neem ik de 35% aanbieding. Een echte Groninger keuze, geen cent te veel.  Op weg naar de kassa slaat me een lichte schrik om het hart. In een van de rijen staat namelijk een motorrijder van de categorie woest uiterlijk. De man draagt een zwart leren broek met veel metaal en een bruin leren jack met dreigende clubkleuren die ik niet begrijp. Het enige wat ik van de clubkleren weet, is wat de tv me verteld heeft en dat is weinig goeds. De man heeft een dikke donkere baard, zwartgrijs piekend haar en een gezichtsuitdrukking van let op: “Een verkeerde beweging
en ik pak jullie”. Mijn interne alarmsysteem staat op scherp.
Omdat het lot heeft bepaald dat deze man in de kortste rij staat (hoewel lot) en ik me verheug op de barbecue neem ik het risico. Ik sluit aan in de kortste rij, hopende op een goede afloop. Ondertussen sterk voorkomend
dat ik hem recht in de ogen kijk en mijn anti agressie regels nog eens doornemend, neem ik een nonchalante houding aan.
Als de man bij de kassa komt en de jeugdige kassière het genoemde geld betaald hoor ik de kassière met een vrolijk onschuldig stemmetje vragen: “Wilt u ook spaarzegels?” Stijl achterovervallend, totaal niet bevattend hoor ik de man zeggen: “Ja graag, ik heb al bijna weer een kaart vol”.
Hè, is dit de man waarvan ik meende in levensgevaar te zijn? Is dit de dodelijke blik van pas op, één verkeerde blik en ik rijg je op mijn mes?”
Buiten aangekomen en nog steeds onder de indruk, kon ik het niet nalaten en blikte nogmaals achterom. De bron van vermeende gevaar had het vermoedelijk ook warm. Hij had net zijn jas uitgedaan gevolgd door zijn leren vest en trui. De twee meter brede schouders bleken slechts een ampele tien centimeter te zijn.

Tja, eigenlijk wist ik het al maar ik had me toch laten verrassen door alleen een uiterlijk. Het blijkt maar weer, niets is wat het lijkt. Naar huis lopend vroeg ik me af of er meer mensen een uiterlijk hebben die niet past bij hun identiteit. Gemakshalve heb ik mezelf die vraag maar niet gesteld, dat scheelt een mogelijk onaangenaam antwoord. Diep in me het antwoord wetend, liep ik dapper en onverschrokken door.

 

disclaimer & privacystatement • © 2012 • created by studiomedes.nl • alle rechten voorbehouden

 
 
 

Agressie trainingen speciaal voor:
Deurwaarders
Brandweer