ment_darts

Keuzes zijn altijd lastig
maar wat is nu écht belangrijk?

(On)zichtbaar vuil

Zoals de reclame ons heeft geleerd moeten we ons zowel zorgen maken om het zichtbare als het onzichtbare vuil. Een ernstig probleem. Want hoe bestrijd je vuil wat je niet kunt zien? Gelukkig hebben de fabrikanten en reclamemakers daar een antwoord op. “Maak gebruik van ons veelbelovende product X, een absolute must in elk huishouden”. Om het nog mooier te maken is het product X vaak ook nog eens extra geconcentreerd of er
is zojuist een verbeterde versie uitgevonden (kennelijk was het oude product toch niet zo goed). Pfff een
hele geruststelling voor ons simpele schoonmaak zielen, er is dus nog hoop.

Tijdens mijn vakantie, en tussen verschillende dutjes door, schoot deze belangrijke boodschap me weer door het hoofd. Tja, waar je je in je vakantie al niet druk om kan maken. Na een tijdje tobben bedacht ik me, wat er met me zou gebeuren als ik kwam te overlijden. Stel voor dat ik Petrus, de bewaker van de hemelpoort zou ontmoeten. De grijs bebaarde oude man zou me met zijn donker stem natuurlijk vragen of ik goed geleefd heb. Na wat lichte imperfecties te hebben opgebiecht, is het volgens mij wel goed genoeg om door te mogen.  Vol vertrouwen steek ik mijn hand uit om de felbegeerde sleutel in ontvangst te nemen. Vanzelfsprekend is Petrus wel goed maar niet goedgelovig. Hij zou zijn heilige boek erbij pakken en op zoek gaan naar mijn naam. “Hmmmm… Vredevoogd, hè? Hmmm…. hier staat iets”. Hevig schrikkend deins ik een stukje achteruit. Zou het dan toch zo zijn? Heb ik het dan toch niet goed genoeg gedaan? Ik tuur in de verte en zie plots een trap naar beneden gaan en begin de warmte al te voelen. Een onaangename warmte, die op een of andere mysterieuze manier steeds warmer wordt. Hopeloos smekend kijk ik Petrus aan, hopend op enig genade. Petrus mompelt na een lange stilte verder. “Vredevoogd hè…? Ik zie dat je keer op keer dezelfde fout hebt gemaakt”. Zijn stem wordt nu licht dreigend. “Je bent niet proper bent geweest!”: buldert hij. De schrik wordt groter. Niet proper, hè ik niet schoon? Voordat ik deze gedachte kan afmaken vervolgd Petrus zijn woorden met een harde stem: “Ja Bert, je bent niet schoon geweest. Je hebt het ONZICHTBARE-vuil niet schoongemaakt!”
Door deze plotselinge keiharde waarheid schrok ik wakker en kwam terug in de realiteit. Ik lag weer op mijn ligbedje in de tuin. “Pff, daar ben ik mooi vanaf gekomen”. Het was een onaangename droom, gezien het tijdstip een dagmerrie. Misschien moet ik iets minder alcoholhoudende versnaperingen nemen. Alhoewel, daar kan het natuurlijk niet aan liggen. Ik draai me op mijn buik(je) en vervolg mijn spannende bezigheden. Al gauw neemt Hypnos de Griekse god van de slaap me mee. Hypnos en ik hebben elkaar tijdens deze vakantie goed leren kennen en inmiddels waren we oude vrienden geworden. Zijn zoon Morpheus, de god van de dromen kwam ook langs en nam me weer mee naar zijn wereld.  Mijn gedachten gingen weer met me op de loop.
Stel dat ik zou overlijden en dan een keer terug mocht komen. Stel dat ik nog een keer bij mijn kinderen op bezoek mocht gaan. Dat ik nog een keer zou mogen kijken hoe het met ze ging en hen vertellen dat het goed met mij gaat, dat ik op hen zou wachten en over hen zou waken. Morpheus voerde me verder zijn wereld in. Met tranen in mijn ogen zou ik hen natuurlijk vragen of ik een goede vader was geweest. Na een korte stilte en een licht geschraap van de keel zou ik horen dat het wel oké was. Als Groningers horen we namelijk niet zo uitbundig te zijn. Maar de korte stilte was me niet ontgaan en gaf me gecombineerd met de schrapende stemmen een gevoel van twijfel. Dom genoeg zou ik vragen wat ik niet goed had gedaan. “Pap, je was niet altijd lief voor ons maar het ergste was dat we moesten wonen in ONZICHTBAAR vuil”. Een nieuwe schok ging door me heen. De rillingen liepen over mijn rug en ik besloot in een keer dat Hypnos en Morpheus helemaal geen vrienden meer van me waren.

Tja, zo zie je maar wat het belang is van 24 uur een schoon en opgefrist huis. Zo hebben zichtbaar en onzichtbaar vuil een ongelooflijke impact op je leven maar ook op het “leven” daarna.
Of….. zou Petrus me de zonde van onzichtbaar vuil toch willen vergeven? Zou hij vooral vragen wat ik voor mijn medemens heb betekent en zou dit beslissend zijn voor mijn weg door de hemelpoort? Zouden mijn kinderen mij willen herinneren als een vader die er voor ze was of een vader die altijd dwangmatig het onzichtbare vuil bestreed?
Hoe zit dit met jou? Wat zijn eigenlijk jouw prioriteiten?

 

disclaimer & privacystatement • © 2012 • created by studiomedes.nl • alle rechten voorbehouden

 
 
 

Agressie trainingen speciaal voor:
Deurwaarders
Brandweer