ment_puzzelstuk

Communicatie is en
blijft lastig

Zo gemakkelijk gaat het fout

Het is weer zover, de wekker schreeuwt door de slaapkamer om me te vertellen dat de nieuwe dag is aangebroken. Brgh… ik heb er helemaal geen zin in. Het is heerlijk zacht en warm in bed. Beetje bij
beetje gebeurt het onoverkomelijke en neemt de slaap toch weer de overhand, heerlijk. Na een tijdje
schreeuwt de wekker voor de tweede keer dankzij een repeat functie. Heerlijk zulke technologie ….
Een haal met mijn rechterhand legt de wekker waarschijnlijk deze keer voorgoed het zwijgen op. Eigen
schuld, waarna het door mijn hoofd schiet dat de wekker een verjaardagscadeautje was. Ik zal een
smoes moeten bedenken om dit weer goed te praten.
Langzaam bewegend en voorkomend dat ik met mijn verkeerde been uit bed stap, sta ik op. Ik zou graag
een gesprek willen hebben met degene die ooit bedacht heeft dat maandag de meest geschikte dag is om
de werkweek te beginnen.
Over mijn stramme spieren wrijvend zet mijn licht gedateerde lichaam zich in beweging en in de badkamer aangekomen doet de wc trouw zijn werk. Het confronterende spiegelbeeld liegt helaas niet, ook deze nacht
is de rimpel niet verdwenen.
Door de gordijnen spiekend gaapt een zwart gat me aan, het is nog donker buiten. In de keuken aangekomen
om mijn brood te smeren kijkt een lege broodtrommel me aan. Een diepe zucht brengt me bij de vriezer.
Het belooft weer een “happy monday” te worden. Na met veel moeite een droog broodje pindakaas
te hebben weg gekauwd heb ik mijn tweede ontmoeting met de wc, ditmaal met een grote boodschap.
Ik krijg plotseling een geweldig idee, tja dat overkomt me soms. Om deze dag succesvol verder te gaan zou
ik me ziek kunnen melden. De gedachte aan het warme bed doet het idee groeien en een smoes over een ondraaglijke buikpijn gevolgd door diarree is geboren. Hmm, even verder denkend komt de domper. Twee
weken geleden had ik ook al diarree maar dan echt. Daar trappen ze nooit in. Dan toch maar door de zure
appel heen en naar het werk.
Ergens had ik gelezen dat beweging goed voor een mens is en dat je er zelfs vrolijker door zou worden. Nou,
dan dat maar eens proberen. Ik heb er geen zin in maar ja, als het goed voor je is probeer je wat.
Mijn bestofte fiets uit de garage halend zag ik dat ik begroet werd door een licht ochtendgloren. Misschien,
heel misschien zou het toch een mooie dag worden.
Maar helaas, het Damsterdiep bereikend kleurde het verkeerslicht rood en bemerkte ik ook een paar waterdruppels. Plots zag ik dat er een mooie blonde dame besloot om naast mij ook voor het rode licht te wachten. Een vrolijke gedachte spookte door mijn hoofd. “Heeft u wel gedrukt”? Deze linkse hoek zag ik
niet aankomen, ik was totaal van de kaart. Dit had ik niet verwacht en de status van mooie blonde dame veranderde abrupt in Domblond. Domblond bleek erg bemoeizuchtig en een diepere inkijk in mijn privéleven
leek haar geen bezwaar. De brutaliteit, waar bemoeit ze zich mee? Natuurlijk druk ik elke ochtend, ik ben toevallig gezegend met een bijzonder goede stoelgang. Haar nors aankijkend besloot het rode licht groen te worden en werd het gelukkig tijd om afscheid te nemen. Wat mij betreft geen seconde te vroeg.
Verder fietsend en geplaagd door haatdragende gedachten voelde ik plots een lichte schok door mijn lichaam heengaan. Domblond was niet geïnteresseerd in mijn stoelgang, ze vroeg of ik het knopje bij het verkeerslicht had ingedrukt omdat deze anders niet op groen ging.
Ik voelde een schaamte opkomen en mijn gezicht begon rood te worden. Wat een blunder. Hoe kon me dat
me nu weer overkomen?
Zo zie je maar weer, communicatie is niet alleen afhankelijk van vaardigheden maar ook van je (ochtend)humeur. Tja het is en blijft een lastig ding

 

disclaimer & privacystatement • © 2012 • created by studiomedes.nl • alle rechten voorbehouden

 
 
 

Agressie trainingen speciaal voor:
Deurwaarders
Brandweer